سپهبد هوشنگ حاتم در سال 1297 شمسی در شهر رشت متولد شد. پس از اخذ دیپلم متوسطه در سال 1315 وارد دانشگاه تهران گردید و دوره لیسانس ؟ را تا سال 1318 به پایان رسانید. در سال 1318 وارد دانشکده افسری شد و در سال 1320 با احراز رتبه اول در گردان دانشجویان و اخذ درجه ستوان دومی توپخانه خدمت خود را در ارتش آغاز نمود. در سال 1335 با درجه سرهنگ دومی، وارد دانشکده فرماندهی و ستاد نیروی زمینی گردید. در سال 1336 دوره مزبور با کسب رتبه اول تمام نموده و سپس به لشکر 6 خراسان منتقل گردید. در سالهای میانی دهه 1340 ، فرمانده توپخانه لشکری لشکر 1 گارد را به عهده داشت و سپس فرماندهی مرکز آموزش توپخانه در اصفهان را عهده دار گردید. هوشنگ حاتم با ارتقا به درجه سپهبدی، به فرماندهی سپاه شیراز منصوب گردید و آخرین سمت ایشان نیز جانشین فرماندهی ستاد ارتش در سال 1357 بود.

سپهبد حاتم با پیروزی انقلاب ، بازداشت و در زندان قصر محبوس گردید و علی رغم اینکه کوچکترین نقشی در خونریزیها نداشت به سه سال زندان محکوم گردید که البته این حکم با توجه به اعدامهای سریع فرماندهان عالیرتبه ارتش حکم خفیفی به شمار می رفت. حکم دادگاه سپهبد حاتم و احکام سه تن از افسران رده پایین توپخانه لشکر 1 گارد همزمان صادر گردید که به شدت مورد اعتراض آنها قرار گرفت و در محوطه با شعار "سپهبد حاتم اعدام باید گردد" نظم زندان را به هم زده و ایجاد ناراحتی می نمودند چون عقیده داشتند حاتم می باید با توجه به عنوان و درجه خود به مجازات سنگینتری نسبت به آنها محکوم می شد. با سماجت افسران گردان توپخانه، حکم هر چهار نفر مورد تجدید نظر قرار گرفت و همگی به اعدام محکوم شدند! و حکم مورد نظر در زمستان 58 در موردشان اجرا گردید

نفر اول از راست : زنده یاد هوشنگ حاتم