سرتیپ دوم ستاد خلبان مرتضی بنی جمالی در سال 1316 در شهرستان اراک دیده به جهان گشود. پس از گذراندن دوره دبیرستان ، در سال تحصیلی 1339- 1338 با دیپلم ریاضی روانه دانشکده افسری شد و دوره سه ساله این دانشکده را در سال تحصیلی 41- 40 به پایان رسانید. در مهرماه 1342، دوره توجیهی عملیات مشترک زمینی -هوایی را در مرکز آموزشهای عالی هوایی به فرماندهی سرهنگ ستاد فیوضی گذرانید و در تیرماه 1343 بعد از 7 هفته آموزش در دانشگاه نظامی- دانشکده اردنانس به فرماندهی سرهنگ ستاد سالاری، به عنوان افسر موتوری با درجه ستوان دومی به تیپ 1 قوچان جمعی لشکر 6 خراسان پیوست.

با تشکیل هواپیمایی نیروی زمینی جذب این نیرو شد و برای آموزش خلبانی رهسپار ایالات متحده گردید. پس از گذراندن دوره های آموزشی در پایگاه Fort Walters و مرکز آموزشهای هوایی Sheppard تگزاس و اتمام دوره آموزشگاه خلبانی در سال 1967 ( 1346 شمسی)، با درجه ستوان یکمی رسما به عنوان خلبان هلیکوپتر معرفی و در هوانیروز مشغول به خدمت گردید.

 

ستوان یکم مرتضی بنی جمالی - 1966 - ایالات متحده

ستوان یکم مرتضی بنی جمالی نفر دوم از راست - پایان دوره آموزشی در ایالات متحده - 1966

در سال 1348 ( 1968 ) عازم ایتالیا گردید تا دوره پرواز با هلیکوپتر UH1- Bell205 را در شرکت آگوستا بگذراند. با اتمام دوره در 30 ژانویه 1969 به ایران بازگشت و پرواز با هلیکوپتر را ادامه داد.

 

ستوان یکم مرتضی بنی جمالی - 1968 - ایتالیا

 

ستوان یکم مرتضی بنی جمالی در حال فرود با UH1 - ایتالیا

درسال 1351 ( 1971 ) با درجه سروانی مجددا به ایالات متحده رفت و دوره پرواز با هلیکوپتر کلاس 9 - 72 را در پایگاه Fort Rucker در آلاباما و مرکز آموزشهای هوایی Lackland در تگزاس به اتمام رسانید و در دسامبر 1971 به ایران مراجعت نمود.

یکی از انسانی ترین حماسه های هوانیروز در سال 1351 و در جریان زلزله قیر و کارزین استان فارس توسط سروان بنی جمالی خلق شد. پس از زلزله و در حالیکه نیروهای هوانیروز در منطقه قیر و کارزین به عملیات امداد و نجات مشغول بودند طوفان سختی به پا خاست و به دلیل محدودیت شدید دید ، خلبانان از پرواز منع شدند. سروان بنی جمالی با مشاهده کودک سانحه دیده ای که به شدت نیازمند کمک بود به استقبال مرگ و خطر سقوط رفت و با تمرد از دستور فرماندهی، آن کودک را با هلیکوپتر به بیمارستان نمازی شیراز رسانید. این اتفاق از دید فرماندهان درگیر در عملیات دور نماند و 16 سکه پهلوی به عنوان قدردانی به سروان بنی جمالی اعطا شد. ایشان یک سکه را پذیرفت و بقیه را در اختیار هوانیروز اصفهان قرار داد تا به عنوان پاداش به سایر خلبانان و پرسنل شرکت کننده در عملیات امداد و نجات تعلق گیرد

با آغاز عملیات ارتش ایران در خاک عمان - منطقه ظفار، خلبانان مرتضی بنی جمالی، داوود روحی پور و حسین ایرانمنش اولین گروهی از خلبانان هوانیروز بودند که در سال 1352 با 3 فروند هلی کوپتر به ظفار رفتند و عملیات پشتیبانی ارتش ایران را در مقابله با شورشیان کمونیست ظفار برنامه ریزی کردند

مرتضی بنی جمالی در سال 1353 عازم شیراز شد تا دوره زرهی را در مرکز زرهی شیراز بگذراند. پس از پایان آموزش دوره زرهی، در سال 1354 ( 1976 ) و در درجه سرگردی، دوره پرواز با هلیکوپتر 214 را در آموزشگاه خلبانی مرکز آموزش هوانیروز ارتش شاهنشاهی به فرماندهی سرهنگ ستاد خلبان رضا پاشااسلام(فرمانده آموزشگاه) و سرهنگ ستاد خلبان محمد شهناز ( فرمانده مرکز آموزش) به اتمام رسانید و در طول مدت خدمت به دلیل رعایت استانداردهای پروازی، موفق به دریافت گواهی شایستگی به دلیل 1000 ساعت پرواز بدون سانحه از رییس امنیت پرواز آنزمان هوانیروز سرهنگ 2 ستاد خلبان احمد آتشی رنگ گردید.  بنی جمالی به دلیل لیاقت و دانش نظامی، جزو 4 افسری بود که در درجه سرگردی توسط سرلشکر منوچهر خسروداد فرمانده وقت هوانیروز انتخاب شد تا دوره فرماندهی و ستاد را بگذراند و با اصرار خسروداد و به دلیل نقش هوانیروز در پشتیبانی هوایی، این 4 افسر یعنی سرگرد مرتضی بنی جمالی، سرگرد محمود آذین، سرگرد قاسم گل جهانی و ؟ ، رهسپار دانشکده فرماندهی و ستاد هوایی ( به جای فرماندهی و ستاد زمینی) شدند

سرگرد خلبان مرتضی بنی جمالی