حال خوبی ندارم، اصلا. نمی دانم در زمان حکومت سابق هم چنین جسارتهایی به خاک ایران و فرزندان ایران می شد ؟ بعید می دانم. بگذریم ... شهادت گروهبان اسیر ایرانی به دست تروریستهای جیش العدل را خدمت ایرانیان عزیز تسلیت عرض می کنم البته اگر فکر کردن به پول ، سبد کالا ، مدل ماشین و رفتن به کنسرتهای داریوش در آنتالیا و ... مجالی برایشان گذاشته باشد تا به این وقایع هم بیندیشند

تروریسم با هر بهانه ای محکوم است ... حتی اگر طرف ترور کننده 100 درصد به حق باشد باز هم محکوم است. این سربازان کوچکترین گناهی نداشتند و ندارند. در هیچ مرامی اسیر را نمی کشند، فرزندان عزیز مرزبان ایران که اسیر هم نشدند بلکه ربوده شدند. خدمت خانواده دانایی فرد به خصوص پدر و همسر محترم ایشان مجددا تسلیت عرض می کنم و امیدوارم بذر کثیف ترور و انتقامجویی بیش از این ثمر ندهد 

* اسراییل به خاطر یک سرباز، چه کرد و کشور ما با ادعای توان نابودی اسراییل در چند ساعت، برای سربازانمان چه می کند؟ آیا اندوه فلسطین و لبنان می گذارد سیاستمداران ایران به فکر فرزندان مظلوم ایران هم باشند ؟! یا شدت اندوه اینقدر زیاد است که باید چهار فرزند دیگرمان هم قربانی شوند ؟